OKTOBER 2025 I ERFGOEDHASPENGOUW.BE 11 Het is een warme zomermiddag als ik te gast ben bij Willy Boghe en zijn vrouw Christine in Bossut. De koffie geurt en op de terrastafel lonkt ‘tarte de Chaumont-Gistoux’, een stukje lokaal erfgoed met een heerlijke suikerkorst. Willy is al enkele jaren één van onze ‘erfgoedklasbakken’ en ook nu weer vallen me zijn verwondering en enthousiasme op. Klasbakken ‘Erfgoedklasbakken’, dat zijn onze gepassioneerde vertellers of erfgoedkenners. Elk jaar weer, tijdens de Erfgoedweken - de week voor en de week nà Erfgoeddag - stuurt Erfgoed Haspengouw zijn ‘zonen en dochters’ uit. Ze opereren op hun eentje, als verzamelaar, onderzoeker, gids, of ze zijn actief in een vereniging, archief, erfgoedplek. Ze hebben een hart voor ‘hun’ erfgoed en hebben er ook de mond van vol. Ze trekken met hun verhalen, voorwerpen, foto’s... naar de Haspengouwse scholen om kinderen en jongeren warm te maken voor ons erfgoed, onze geschiedenis, kunstschatten, tradities, ambachten gastronomie… Louis Boghe Willy bracht tijdens de Erfgoedweken onder meer in basisschool De Regent in Gingelom het zeer persoonlijke verhaal van zijn vader, Louis Boghe uit Bierbeek. Die werd als jonge boerenzoon in 1939 gemobiliseerd, in mei 1940 ingezet in de strijdmacht en kort daarna krijgsgevangen genomen. Bij zijn thuiskomst in 1941 schreef Louis een dagboek vol over zijn omzwervingen en ervaringen. Willy toont me het schrift met de stoffen kaft. Het regelmatige, kleine handschrift op de vele bladzijden, tot en met de laatste zin (‘Zoals het klokje thuis tikt…’) grijpen me aan. ‘Mijn vader moet dit neergeschreven hebben wellicht om te verwerken wat hij meemaakte. Maar daarna heeft hij er nooit meer over gepraat. Over de oorlog kón niet gepraat worden.’ Van schrift naar erfgoed Het dagboek werd voer voor een boek, met de hulp van een auteur. ‘Het pure, menselijke verhaal van mijn vader gaat verder dan mijn persoonlijke afkomst en familie’, zegt Willy. ‘Natuurlijk wilde ik een eerbetoon brengen aan mijn vader. Maar ik wil zijn verhaal ook niet verloren laten gaan omdat het zo universeel is. Het is de geschiedenis van de oorlog bij monde van de gewone mens. Het treft me hoe weinig we nog spreken over de oorlog. Terwijl er zoveel oorlog gaande is. Het verhaal van mijn vader blijft actueel en spreekt ook vandaag nog aan.’ Willy ging gedreven op zoek naar alle mogelijke informatie om de vermelde feiten te documenteren. Hij verzamelde foto’s, krantenartikelen, brieven en getuigenissen. De omzwervingen van Louis werden de zijne. Hij bezocht plaatsen in de Ardennen, Duitsland, West-Vlaanderen en vond er nog meer verhalen. Veel van die bijkomende documentatie belandde in de tweede editie van het boek, beduidend dikker dan het eerste. En ook in zijn goed gestoffeerde presentatie. Verhalen vertellen ‘Ik breng het verhaal van mijn vader als jonge soldaat als ‘klasbak’ voor kinderen. Het spreekt hen erg aan’, vertelt Willy. ‘In de multiculturele, diverse klassen van vandaag valt de reactie van jonge leerlingen me op. De herkenning en verwondering bij kinderen van vluchtelingen: Gebeurt dit ook hier in België?’. Hun belangstelling voor een voor hen ongekende geschiedenis.’ Willy komt niet alleen in scholen. Hij was te gast in bibliotheken en musea en vond ook een zeer geïnteresseerd publiek in onder andere een gevangenis, en bij nieuwe Belgen. ‘Die ontmoetingen, daar haal ik veel energie uit’, vertrouwt hij me toe. Dat is meteen de drijfveer van een Erfgoedklasbak waarnaar ik op zoek ben. De namiddag gaat snel voorbij, het is duidelijk dat Willy over alles wat hij ontdekt, kan blijven vertellen. Ik bedank hem voor het inspirerende gesprek en keer terug naar huis, aangestoken door zijn enthousiaste en onderzoekende geest. Dankjewel, Willy! Erfgoed in de klas: vertellen en blijven vertellen GINGELOM en wordt getrakteerd op hapjes en soep, gemaakt door Freddy, de nestor van de vereniging. Voor wie het wil ervaren; de volgende productie heet De Nonnen van Navarone. Je kan ook actief lid worden. Het Kringetje is vooral op zoek naar mannelijke acteurs. De vereniging ontstond in 1982 in de schoot van de Socialistische Vooruitziende Vrouwen die rond de stoof, gezeten in een kringetje, besloten om het podium te bestormen. De dorpspastoor steunde het initiatief en de vereniging floreerde. Vandaag staan er Syrische mensen klaar om lid te worden en wie weet klinkt er binnenkort niet alleen hier en daar een Nieuwerkerks dialectwoord op het podium maar ook een woordje Arabisch, terwijl het publiek geniet van een lekker stukje Limburgse vlaai met knubbelkes. Al enkele jaren doet basisschool GO! De Regent in Gingelom mee met het klasbakkenproject. Dit jaar deed meester Wesley van het vijfde leerjaar mee. ‘Leerlingen zijn altijd wat meer geïnteresseerd als er iemand van buitenaf komt. Een externe spreker brengt bovendien een verhaal dat je als leerkracht zelf niet kan brengen. In het verhaal van Willy over zijn vader is dat heel krachtig: geschiedenis wordt ineens iets van échte mensen. Willy had de kinderen dan ook helemaal mee. Als het over oorlog gaat, denken ze aan Gaza en Oekraïne. Ze waren enorm verbaasd om te horen dat hun overgrootouders hier, in hun eigen dorp en streek, ook een oorlog hebben meegemaakt. Ze hebben dan ook veel vragen gesteld. En het verhaal van Willy is nog lang blijven nazinderen.’ GEZOCHT! Erfgoedklasbakken Stel: je hebt een kleine of grote passie voor een stuk erfgoed, uit je familie, dorp of streek. Je vertelt daar graag over. Je hebt documentatie, in welke vorm dan ook, die je verhaal illustreert. Of je beoefent een ambacht, je onderzoekt, je bewaart, restaureert… Je gaat graag met kinderen of jongeren om of je verkiest een volwassen publiek. Wij zoeken jou! Doe net als Willy Boghe je verhaal voor de klas of voor een groep volwassenen tussen 1 maart en 30 april 2026. Wil je weten hoe het allemaal in zijn werk gaat? Wil je andere ‘klasbakken’ ontmoeten, inspiratie opdoen of misschien mogelijke ‘koudwatervrees’ overkomen? Neem dan contact op met Karen (karen.vanlooken@ erfgoedhaspengouw.be). Na de enthousiaste reacties van de werkgroep besloot Erfgoed Haspengouw zelf ook een dergelijke documentenscanner aan te kopen voor de uitleendienst. Verenigingen kunnen deze scanner gratis uitlenen wanneer ze een grote hoeveelheid documenten willen digitaliseren. Dit kan tijdens een bezoek aan een archief, tijdens een collectiedag of voor het digitaliseren van het verenigingsarchief voor een bredere ontsluiting. Heb je vragen over de uitleendienst of het digitaliseren van je archief? An-Katrien helpt je met heel veel plezier verder. (an-katrien@erfgoedhaspengouw.be) Ben je nieuwsgierig naar de werkwijze van de werkgroep? Ze delen graag hun expertise. An-Katrien brengt je graag met hen in contact.
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=