na het nemen van een scan. Een geluidssignaal is heel handig voor degene die scant, maar andere archiefbezoekers appreciëren dit niet… Met acht leden worden de dossiers vervolgens verwerkt. Elk lid krijgt een vijftigtal dossiers toebedeeld en verwerkt deze volgens een algemeen sjabloon. Dit sjabloon geeft een overzicht van alle gegevens in het dossier en eventuele bijzonderheden. De werkgroep overloopt gezamenlijk deze overzichten en vult ze eventueel aan met extra genealogische Na het grote succes en de lovende reacties op hun onderzoek, tentoonstelling en publicatie over WO I in Heers, besluiten de leden van de werkgroep om een soortgelijk onderzoek te doen naar oud-strijders en weerstanders van WO II. Ze kunnen hierbij rekenen op elkaar én op de trouwe hulp van een scanner. Het onderzoek gebeurt heel grondig. Militieregisters, gemeenteraadsverslagen, doodsprentjes, oorlogsschadedossiers… Al deze documenten worden bekeken, indien nodig gedigitaliseerd en vervolgens verwerkt. Op basis van deze gegevens stelt de werkgroep een lijst samen met namen en geboortedata van de oud-strijders en weerstanders uit Heers. Daarmee trekken ze naar het Rijksarchief in Hasselt om er de militaire dossiernummers op te zoeken. Met die dossiernummers vragen ze de bijhorende dossiers aan in Brussel, bij het Algemeen Rijksarchief 2 – depot Joseph Cuvelier. Gewoon in het archief de dossiers gaan inkijken is geen optie, want de lijst beslaat meer dan 400 dossiers. Scannen dan? Mag dat? Elie Missotten van de werkgroep neemt hierover contact op met het archief en krijgt te horen dat digitaliseren enkel mag zonder lichtbron. Benny Porta heeft een draagbare documentenscanner die zonder lamp kan scannen. De werkgroep wil er graag een aankopen en klopt aan bij Erfgoed Haspengouw om hiervoor subsidies aan te vragen. De jury keurt hun aanvraag goed. De scanner wordt aangekocht en de werkgroep trekt met de scanner en vijf leden naar Brussel. Na een eerste test blijkt hun werkwijze bijzonder efficiënt. Een dossier uit de doos halen, documenten klaarleggen onder de scanner, de scanner met de laptop bedienen... Ieder heeft zijn rol en ze raken al snel op elkaar ingespeeld. Zelfs al zijn veel papieren fragiel of nog vastgezet met een nietje of speld, bij de volgende bezoeken slaagt de werkgroep erin honderd dossiers te digitaliseren op een volledige dag in Brussel. Negen bezoeken later zijn alle dossiers gescand. De werkgroep heeft nu ook weet van een extra vereiste voor de ideale scanner: die mag geen geluidje maken WO II onder de scanner HEERS Toneelvereniging Het Kringetje uit Nieuwerkerken bestaat al meer dan 40 jaar. Voorzitter Geert Clerix heeft voor ons gesprek de affiches van voorbije producties uitgestald. Hij is al lid sinds 2004. Als jonge gast kreeg hij de smaak van het amateurtoneel te pakken op de technische school van Hasselt en belandde zo bij de toneelvereniging van Kortessem. Toen Geert jaren later naar Nieuwerkerken verhuisde, was het een logische stap om te gaan spelen en later ook te regisseren bij Het Kringetje. Het theaterseizoen start in juni met de rondvraag bij de leden naar hun engagement voor de volgende productie. Iedereen kan aangeven of hij of zij wil spelen, het licht, geluid of de catering verzorgen, het decor timmeren of de tekst van het nieuwe stuk wil uitzoeken. Wanneer duidelijk wordt hoeveel acteurs er zijn, gaat het leescomité op zoek naar een geschikt stuk. Ze struinen het internet af, gaan naar de bibliotheek of op bezoek bij de conculega’s van nabijgelegen theatergroepen en nemen daarna contact op met het toneelfonds om de gekozen tekst aan te kopen in het gewenste aantal exemplaren. Het Kringetje speelde al stukken van internationale auteurs als Camoletti, bekend van Boeing Boeing en het Britse duo Chapman & Cooney. Natuurlijk ook van de Vlaamse succesauteur Ruud De Ridder maar evengoed komen minder bekende stukken aan bod. In 2019 stond er zelfs een musical op de affiche en dat was echt een kolfje naar de hand van Geert Clerix. Als 14-jarige zong hij in huwelijksmissen en ook vandaag zingt hij in twee coverbands. Zijn muzikale kwaliteiten komen goed van pas op de jaarlijkse bloesemnocturnes. Op vraag van de lokale fruitboeren treedt de vereniging dan op met liedjes en sketchjes tussen de vuurpotten in de maanverlichte boomgaarden rond Nieuwerkerken. Wanneer het stuk is geselecteerd, komt de regisseur op de proppen. Meestal is dat iemand van buiten Het Kringetje. En dan begint het harde werk. De groep repeteert gemiddeld zo’n 32 tot 36 keer voor elk stuk. Bij de start in oktober één keer per week. Later wordt dat tweemaal per week en de maand voor de première komen de acteurs minstens drie keer per week samen in De Brug, het ontmoetingscentrum van Nieuwerkerken. Tijdens deze laatste fase hebben de handige Harry’s en Harriettes het decor opgebouwd en wordt er tussen de coulissen gerepeteerd. Voor de attributen wordt iedereen ingeschakeld. Zo knutselden de leden ooit een hele winter aan een levensgroot paard van papier-maché voor het stuk De Roze Ridder. Ook werden er 2 katten in elkaar gepuzzeld. Rekwisieten die nu veilig en droog bewaard worden in de frigo van een oude fruitloods. Voor het geluid en de techniek doet de vereniging beroep op de kennis van Open Doek. Deze koepelorganisatie stuurt op aanvraag een stem- of lichtcoach ter plaatse. De laatste maand leeft de hele ploeg intens samen en gaan ze vaak eten afhalen bij bevriende sponsorbedrijven. Optreden voor een duizendkoppig publiek! NIEUWERKERKEN En dan komt het moment van de grote ontlading; de première, begin maart. Maar niet vooraleer er een try-out is gedaan met in het publiek enthousiaste bejaarden uit de woonzorgcentra van Nieuwerkerken en omstreken. Deze toeschouwers zijn vaak zo laaiend dat ze hun kinderen en kleinkinderen aansporen om een ticket te kopen. Daardoor raken de voorstellingen snel uitverkocht en treedt Het Kringetje in de daarop volgende voorstellingen op voor een publiek van in het totaal meer dan duizend mensen. De sfeer zit er tegen dan dik in en de 23 leden tussen 16 en 76 jaar zijn uitgegroeid tot een hechte groep die ook op het podium grapjes met elkaar uithalen. Zo werd het water in de jeneverglaasjes al eens vervangen door azijn. Ook in de zaal is de ambiance groot door de gezellige opstelling: het publiek zit aan losse tafeltjes met kaarsjes MIEKE PAULISSEN gegevens. De werkgroep plant ook bezoeken bij de families en woonzorgcentra om verhalen vast te leggen. Ook de scanner mag dan mee om persoonlijke documenten en foto’s te digitaliseren. En misschien ligt er bij Cegesoma ook nog informatie te ontdekken. Dan wordt de scanner opnieuw aan het werk gezet. Op basis van al dit onderzoekswerk krijgt elke oud-strijder en weerstander, in een later stadium, een biografie in de publicatie. Het belooft een zeer boeiend naslagwerk te worden! ERFGOED HASPENGOUW MET DE STEUN VAN 10 ERFGOEDKRANT HASPENGOUW I OKTOBER 2025 De werkgroep aan de slag in het archief in Brussel
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=